ثبت است بر جریده عالم دوام ما ..

 


یک توضیح

 این مطلب از عشقی درونی صحبت میکنه ...

شاید شبیه نامه های عاشقانه ی کودکانه ای باشد ....

گاهی فقط کافی است زاویه دیدتان را عوض کنید.آن وقت همه چیز معنی دیگری خواهند یافت ...

راستی اوج عشق درونی در خود شناسی خلاصه میشه اینکه توانایی هات رو بشناسی و بتونی خوب زندگی کنی.

 

لازم بود قبل خوندنش اینا رو بدونید.

 

 

دوست من ، من دوست داره تمام چیز هایی هستم که در آسمان ها وز مین به تو مربوط می شود.

روح و جسم و هستی ات.

اما دوست من

در ملکوت خداوند همه چیز روح است . و در آنجا زیبایی برابر پاکی است.

بعد از هزار سال عشق ،روزی فرسوده خواهی شد و از جسمت چیزی باقی نخواهد ماند .

اکنون به خوبی درک میکنم که تو در دنیای پست آدمیان چگونه رشد کردی و شکوفا شدی .

در دنیای آنان باید زیبا بود نه مهربان ...

باید پولدار بود نه انسان...

 

دوست من

یگانه ی بیزار از جدایی ها ، " ما " را به با هم بودن دعوت کرد.

"او" ما را با این پیوند مقدس به پروازی تا اوج خواهد کشاند.

من هیچ گاه نخواسته ام مدال ریاست در سال های عشق به سینه ام بزنم.

می دانی ، عشق ننگ هیچ ریا ستی را به خودنمیگیرد.

مدال ریاست منفورترین مدال های دنیاست.

عشق در ابتدا وجود ندارد،بلکه باید آنرا ساخت و چه سخت است حفظ آن

که باید هر روز شکوفا شود وگر نه اسیر روزمرگی و عادت خواهد شد.

 

 به قول حافظ:

هرگر نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما

 

 

به من بگو هیچ اتفاق شومی نخواهد افتاد...

در قلب من انتظاری نخواهد پوسید

چیزی بگو پیش از آنکه اشک قلبم را دو تکه کند.

عشق یاورم خواهد بود تا جایی که نفرین ها وآفرین ها دیگر سودی نخواهند داشت.

ما هیچگاه بازیچه ی دستان سرنوشت نخواهیم بود.

عاشقانی که ،عشق را به زنجیر و ایمان را به تقدیر نخواهند فروخت.

 

 یا حق

 

 

/ 1 نظر / 43 بازدید